Sociale Netwerken : naar de knoppen

We zitten tegenwoordig allemaal op Facebook. We Twitteren of Instagrammen, of hebben dat alweer opgegeven. Sociale netwerken zijn leuk, maar er knaagt iets. Na de zoveelste selfie van die populaire vriend, de zoveelste geweldige vakantiefoto en het zoveelste bericht over hoe geweldig het met iemand gaat, rijst de vraag : hoe (a)sociaal zijn sociale media ?

Op sociale netwerken zijn wij eigenlijk geen mensen maar persona. We laten onszelf zien als liefhebbende ouder, als succesvolle zakenman, als (bezorgde) wereldburger, als artiest of schrijver die op punt van doorbreken staat. Als een soort archetype presenteren we ons. We brengen een zelfgekozen beeld naar voren. Wie deelt zijn maandagmorgengezicht met de wereld, of deelt zijn leed ? Slechts de meest flatteuze foto’s halen de selectie en er wordt zorgvuldig nagedacht over hoe we geportretteerd willen worden. We zijn allen personalities geworden met een (heel) persoonlijk pr-team.

Like-ability

We delen ons leven om onze familie en vrienden op de hoogte te houden, maar ook om te scoren. Hoeveel likes zal onze post ten deel vallen ? In de jacht op de aandacht en goedkeuring gaan sommigen we heel ver. Wereldwijd zijn het afgelopen jaar elf mensen  omgekomen door ongelukken ten gevolge van het maken van een Selfie. De Selfiestick (ego-aanwijsstok) zorgt voor veel problemen in musea en bij sportevenementen. Sporters zijn al onderuitgegaan en kunstwerken beschadigd.

Spiegeltje spiegeltje in mijn hand, wie heeft de meeste likes van heel het land ?

Narcisme is een zichzelf versterkend probleem op sociale media. De mooiste mensen willen de meeste aandacht en verdienen dat ook. Letterlijk dan, in de mate waarin Facebook ons bepaalde dingen laat zien. De algoritmes (procedures) van Facebook bepalen wie en wat we zien in onze tijdlijn. Wat denk je, zouden die algoritmes ons een realistisch beeld van de werkelijkheid willen geven ? Ik denk dat Facebook eerder op een Walt-Disney park wil lijken dan op een nieuwsuitzending. Meer Boulevard dan Journaal. Gelet ook op de enige reactie die mogelijk is.. namelijk LIKE  Het is een vrolijke boel, altijd feest, iedereen gelukkig ! Dat dit vertekende beeld niet zonder gevolgen blijft is ook duidelijk. Mensen raken onzeker en depressief bij het zien van zoveel “schoonheid en weelde” Het is ook een beeldcultuur geworden die altijd maar één verhaal verteld. Foto’s belichten nooit meerdere standpunten, ze tonen letterlijk één gezichtspunt.

De extra-verte sociale media brengen ons niet dichter bij elkaar.

Introverte mensen kunnen nauwelijks uit de voeten. De sociale media voelen voor hen aan als een verjaardag waarin iedereen het hoogste woord heeft. Een schreeuwfestijn wat zijn weerga niet kent. Hebben mensen met weinig “posts”en “vrienden” echt niks te melden, of staat het platform hun gewoon niet aan ?

Naar de knoppen

De reacties op sociale media zijn eigenlijk zeer primitief. Tekstreacties zijn mogelijk, maar we reageren primair met likes, dislikes of retweets. De reacties zitten zo ongeveer op het niveau van een ééncellig organisme. Ik vergelijk onze sociale media met het MS-DOS tijdperk. Toen konden alleen de nerds redelijk uit de voeten. Dat zijn nu de extraverte enigszins narcistische aangelegenen. Sociale netwerken moeten slimmer worden, socialer. Er zal een evolutie plaats moeten vinden. MS-DOS werd met een grafische schil omgeturnd tot Windows. Zo moeten onze sociale netwerken ook een sociale schil, een sociaal hart krijgen. De omgeving moet worden ingericht om sociale interactie zo waardevol mogelijk te maken voor zoveel mogelijk mensen. En niet meer gaan om likes, egotripperij en oppervlakkigheid. De vraag is natuurlijk : HOE ?

Ten eerste moeten sociale netwerken niet meer gemaakt worden door computernerds. Meneer Zuckerberg is uiterst intelligent,maar sociaal bedreven en sociaal visionair ? Moet een sociaal platform niet worden gemaakt door communicatiewetenschappers en andere wetenschappers op sociale terreinen. Door kunstenaars, schrijvers en filosofen, politici ?

Sociale media zijn te belangrijk om over te laten aan een stel wereldvreemde nerds.

De vraag is dus : wie moet er achter de knoppen zitten ? Wie en wat bepaalt  wat we zien en hoe we kunnen reageren ? Als we niet veranderen wie er áchter de knoppen zit, gaan de sociale media náár de knoppen.

We moeten zelf meer achter het stuur kunnen zitten. Bepalen wie we zien en wat we interessant vinden. Maar we moeten ook blootgesteld worden aan minder leuk nieuws, of aandachtsvragen van anderen. Misschien moeten er letterlijk andere knoppen komen.. wat te denken van een knop die aangeeft en toejuicht dat je sociaal bezig bent ? Of wellicht een systeem van beloningen ? In elk geval zullen menswetenschappers het transitie proces moeten begeleiden. We moeten van kwantitatieve interactie naar kwalitatieve interactie. En als het even kan allemaal zonder winstoogmerk. Weg met de reclames en verkoop van persoonsgegevens !

Er is nog een lange weg te gaan voordat sociale netwerken hun naam eer aan doen. De belofte van een écht sociaal netwerk is als een knop van een plant, onder de juiste omstandigheden groeit er een prachtige bloem uit.

 

Advertenties

2 gedachtes over “Sociale Netwerken : naar de knoppen

  1. Interessant! Ik ben wel benieuwd hoe die algoritme precies werkt, welke selectie er voor ons wordt gemaakt. Maar ik voel wel mee met de strekking van je verhaal dat dit een enorme vertekening is van de werkelijkheid, en een specifieke groep uit de verf komt. De rest vervalt al snel in “reagluurders” (mensen niets posten over zichzelf, maar alleen maar reageren) of zelfs in stille meelezers. Wat nog verder bijdraagt aan een vertekend beeld.

    • Hoe de algoritmes van Facebook precies werken zal het geheim van de smid blijven. Waarschijnlijk worden populaire berichten vaker getoond en wordt er soort van bijgehouden op wie je veel reageert en met wie je sterker bevriend bent. Het probleem van dit geheim is dat we er niks van kunnen vinden en dat we er niks over te zeggen hebben. Toch apart als de cafébeheerder over alle communicatie gaat niet ?

      De reagluurders zijn misschien geïntimideerd of willen meer privé houden. Ik hoop dat sociale netwerken in de toekomst de sociale barrières niet vergroten maar juist verkleinen. Misschien kunnen ze zelfs zorgen voor een betere socialere samenleving ? Nouja ze kunnen in elk geval beter 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s