Leven in een Lusthof : Het ik nu

Wie vanuit de jaren 50 regelrecht naar onze tijd geteleporteerd zou worden zou zich hoogdelijk verbazen over onze levenswijze. Werden de jaren 50 gedomineerd door deugdelijkheid en matigheid, de huidige tijd is welhaast het tegenovergestelde. Al onze lusten moeten worden bevredigd, overdaad is de norm en alles draait om behoeftebevrediging.

Onze films zijn gewelddadig, onze seksuele moraal is zo vrij als het maar kan en we eten onszelf massaal ongezond. Daarnaast staan we ons voor op het feit dat we alles mogen zeggen, we hebben tenslotte vrijheid van meningsuiting. In het economisch verkeer heeft expansiedrift en zoveel mogelijk geld verdienen de overhand genomen. Religie (wat letterlijke verbondenheid betekend) is bijzaak, want waarom zou je jezelf met anderen verbinden als je zelf het middelpunt bent. En als we ons dan met anderen verbinden is het in de vorm van likes, admiratie of juist afgunst en minachting. Onze (film)sterren zijn onze goden, maar we zijn zelf zéker halfgoden en beter dan de meerderheid van onze kennissen en vrienden. Elk onderzoek waarin mensen rapporteren over hun moraal of intelligentie geeft aan dat mensen zich stelselmatig beter achten dan anderen. Bescheidenheid is uit de tijd.

leid ons niet in verzoeking

Reclames tonen ons de mooiste producten gebruikt door de mooiste mensen, als in een droom betreden wij het paradijs met als toegangspoort slechts één aankoop. De media bedienen je stemming en behoefte ten alle tijden, je hoeft niets meer te zien of te horen wat je niet wilt.  Keuzes uit honderden zenders, YouTube, Netflix, Spotify alles onder je vingers. Wil je een tweede liefde, niks mis met overspel ! Via internet kan elk producten razendsnel geleverd krijgen. Alles kan, als je het alleen maar wil ! Impuls aankopen zijn de orde van de dag. Niet genoeg geld, betaal gewoon later ! Elk leeg moment kan worden opgevuld met je telefoon. Zinneprikkeling op elk moment van de dag.

Wie in een lusthof leeft, heeft eigenlijk recht op een probleemloos leven. En als deze illusie door de media wordt doorkruist met beelden van rampspoed of oorlog dan denken we; dat gebeurd mij niet, die zullen wel iets verkeerds gedaan hebben of dat is toch in een ander land. Blaming the victim is ons defensiemechanisme, of de ver-van-mijn-bed-show.

En we hebben voor alles verzekeringen, zitten aan de antidepressiva en leven in het nu. Zorgen zijn er slechts voor morgen, want dat is de trend. Mindfulness trainingen worden ingezet als middel tegen onvrede van het individu, want maatschappelijk iets willen veranderen, dat is vergeefse moeite. Je moet het leven kunnen accepteren zoals het is want anderen zijn toch ook gewoon gelukkig ? En zo laat de regering de sloophamer los op alles wat sociaal en gemeenschappelijk is want geluk maak je tenslotte zelf.

Maar is het echt zo goed toeven in onze hedonistische Ayn Rand– utopie ?

Is er in ons lusthof wel voldoende plaats voor echte liefde, voor betekenis ? Voor echte emotie en echte verbondenheid ? Is oppervlakkig vermaak en behoeftebevrediging geen slecht substituut voor echt geluk ? En die zo geroemde zelfontplooiing, hebben we daar eigenlijk wel tijd genoeg voor, doorzettingsvermogen genoeg voor ? En wees eens eerlijk, in deze tijd van individualisme, lijken mensen niet meer op elkaar dan ooit ?

Moraal van het verhaal

De moraal van dit verhaal is dat er het aan moraal ontbreekt in ons leven in het lusthof. De vraag of iets juist is, of iets mag, is een juridische vraag geworden. Geen voorbeeld hoe te leven, geen reden om te leven anders dan het kunnen botvieren van onze lusten. De mens is in het lusthof wel haast gedecimeerd tot dier. Maar hoe zit het dan met de moraal van vrijheid ?

Wie de slaaf is van zijn lusten en driften, is niet vrij

We moeten opnieuw opzoek naar wat ons mens maakt. Naar wat ons verbindt, wat ons onderscheidt en wat ons drijft. Is de verering van enkele iconen niet een foutieve inschatting van wat het is om mens te zijn ? Wat heeft het voor zin om sterrendom en rijkdom na te streven als blijkt dat roem en rijkdom eigenlijk helemaal niet gelukkig maakt en ook slecht voor een enkeling is weggelegd ? Dierlijke driften en instincten zijn deel van ons, maar zit ons mens zijn niet in het overstijgen van deze dierlijkheid ?

We hoeven geen godvrezende of vrome monnik te zijn, maar ook geen hongerige wolf. De opgelegde moraal is weg, maar de aangeboren moraal niet. Als we weer in contact treden met deze moraal zal de nieuwe inrichting van ons hof zichzelf uitwijzen. Wat is goed en wat is kwaad, wat is menselijk en wat onmenselijk ? Wat houdt ons in stand en wat brengt ons verder ?

We hebben ooit van de appel met de kennis van goed en kwaad gegeten,  die kennis zijn we niet kwijt, maar slechts uit het oog verloren. Met de juiste toepassing ervan zien we elkaar misschien weer, in het nieuwe Hof van Eden

Advertenties

Over Adventatious

Independent thinking Human Being
Dit bericht werd geplaatst in Economie, esoterie, Geloof, Paradigma en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s